|
Caglayan tarafından yazıldı.
|
|
Pazartesi, 27 Temmuz 2009 06:30 |
 Caracas'taki nahos deneyimler ve vize almaya calistigim Peru konsoloslugunun Venezuela'da yasayan Perulularin islemleri ile fazlasiyla mesgul olmasi, beni Caracas-Lima ucusundan vazgecirip karadan Kolombiya'ya getirdi. Caracas'in La Bandera terminalinden Kolombiya'nin sahil kasabasi Cartagena'ya (Kartahena) gitmek icin 20 saat otobus yolculugu yapmak gerekiyormus. Aksam yedide yola cikan otobusler uzun gece yolculuklari icin tasarlanmis Mercedes'ler. Koltuklar ucaklardaki business class genisliginde ve 160 dereceye kadar yatabiliyor. Ayrica yolculari soforden tamamen ayiran perdeli bir panel var. Gercekten konforlu. Ancak bu kitadaki soforler gece klimayi sonuna kadar acmalariyla unlu. O yuzden polar montumu ve beremi bu tropik havada sirtcantamin en dibinden cikarip bindim otobuse.
Venezuela'nin karayollari genis ve bakimli, bu nedenle sinira kadar herhangi bir gecikme yasanmadi. Ancak Kolombiya'ya gectikten sonra uzun bir sure asfalt yol goremedik. Asfalta yola cikildiginda ise bambaska bir kabus karsimiza cikti: Kasisler. Sehirler arasi yolda bu kadar buyuk ve yakin araliklarla konmus kasisler, otobus tam hizini almisken yavaslamasina sebep oldugundan yolculuk uzadikca uzadi. Kolombiya jandarmasinin yaptigi kontroller ve bir noktada gumruk polisinin yaptigi detayli bagaj aramasi da sahneye eklenince 20 saatlik yolculuk 28 saate cikti. Cartagena'ya vardigimizda yapisi geregi agrimamasi gereken totom dahil her tarafim agriyordu. Otobus terminalinden taksiye atlayip kalacagim yere gittim. Caracas'tan kacisimi saglayan o 28 saatlik macerali otobus yolculugun uzerine odaya yerlesip dus aldiktan sonra ictigim o biranin tadi baska hic bir seyde yoktu... |