Şimdi Uzaklardayım

"Chavez'e selam soyle!" diye devrimci bir babanin oglu olarak Patria o muerte, venceremos! (Vatan ya da olum, biz kazanacagiz) haykirislariyla yuruyen cosku dolu bir halk olmasa da en azindan egemenligine sahip cikmanin verdigi ozgurlukle gelisen bir ekonomi bekliyordum Venezuela'da. Ucakta hissettigim kotu duygulari olabildigince geriye atmak icin Marmara Universitesi Iletisim Fakultesi ogretim uyelerinden Cuneyt Akalin'in Cumhuriyet Kitaplarindan cikan "Bolivar'dan Chavez'e Latin Amerika" isimli kitabini okumaya baslamistim. Fakat havalimaninda ustume atlayan karaborsaci pis herifler, Caracas'in cirkin binalari ve insanlarin dusmanca tavirlari o ruhu hissetmek isteyen gulec yuzume tokat gibi indi.

Her seyden once, bu sehir turist sevmiyor. Ortalikta dolasan 3-5 turist var, onlara da cana yakinlik gostermiyorlar. Sanki niye geldiniz bizim ulkemize der gibiler. Belki de sebep beyaz adamin uzun yillar boyunca ulkerini somurmesidir bilemiyorum. Caracas'ta yururken surekli tetikte olmak ve olabildigince goze batmamak lazim. Bu durum sehrin en turistik sayilan bolgelerinde de gecerli. Fakat konu kapkaccilar ise tetikte olmak, goze batmamak, issiz yerlerde dolasmamak gibi onlemler yeterli gelmiyormus. Maalesef yasarak ogrendim...